HISTORIEK

Leven 1

Ik ben geboren op 19 December 1973. Mijn jeugd stond in het teken van voetbal, chiro en kattekwaad uithalen. Vanaf m'n 14de tot 18de stond elke vakantie in teken van vakantiewerk, aardbeien plukken bij Kees uit Nederland, keukens plaatsen bij keukens Vermeiren en electricien bij Electro Vandenbroeck.

Op m'n 16de begon ik te trainen als Rocky, urenlang touwtje springen, lopen met gewichten aan m'n enkels enz enz. Dit met maar 1 droom "ooit in 1 bepaalde sport de allerbeste ter wereld te worden". Nog tot m'n 17de gevoetbald om daarna met voetbal te stoppen. Ik was nog wel 2 maal actief als voetbaltrainer van de duiveltjes van Wuustwezel en de kadetten van Gooreind.

Op 18 jaar diploma op zak met als afsluiter renovatie en restauratie technieken. Onmiddelijk na school met 2 maten 3 weken naar America om daar rond te trekken in de natuurparken en te gaan rotsklimmen. Daar ontstond droom nummer 2: "Ooit het beklimmen van El Capitan". Na het avontuur ging ik enkele maanden aan het werk als schrijnwerker bij schrijnwerkerij Kenis. Vervolgens m'n legerdienst uitgevoerd als paracommando. Springen met staticline is ok, maar vrije val is pas echt het einde, en daar ontstond droom nummer 3: "Ooit een vrije val uit te voeren".

Na m'n legerdienst terug aan het werk bij schrijnwerkerij Kenis. Na iets meer dan een jaar heb ik toen de triatlonsport ondekt, hier zou ik de allerbeste in willen worden, vechten om droom 1 waar te maken.

De volgende 6 jaar werkte ik stelselmatig naar m'n doel toe,
- 2 voudig Belgisch kampioen olympische afstand triatlon
- 2 voudig winnaar van de superprestige
- 2 x 8 ste plaats op het wereldkampioenschap lange afstand triatlon
- 4 de in de ironman van Australia
- 6 de in de ironman van Hawaii en roockie of the year ( beste nieuwkomeling in de ironman van Hawaii )

2002 moest het jaar worden dat droom 1 in vervulling ging gaan "Het winnen van de Ironman van Hawaii", maar 2002 werd een nachtmerrie. Een trainingsongeval met de fiets zorgde ervoor dat ik verlamd van borst tot tenen een leven tegemoet ging in de rolstoel.

Weg droom 1, weg droom 2, weg droom 3, weg leven van sport en avontuur, weg onbezorgd leven.

Leven 2

Een leven in rolstoel verlamd van borst tot tenen.

Vrienden en familie deden me inzien dat m'n leven anders was maar dat ik de kans had om iets van m'n 2de leven te maken, vele mensen krijgen geen 2de kans.

M'n hoofddoelen die ik in m'n 1ste leven niet mocht verwelijken bleven overreind. Na 3 maanden verliet ik het hospitaal om korte tijd later 1 van de 3 hoofddoelen uit m'n leven te verwezelijken. Een vrije val vanop 4000 meter maakte me duidelijk dat de dromen uit m'n 1ste leven nog steeds te verwezelijken waren.

Het schrijven van columns, het schrijven van boeken, het oprichten van de foundation "To walk Again", het bezoeken van lotgenoten, motivational talk voor bedrijven, trainen en revalideren.... Buiten al m'n veel te drukke bezigheden was ik vollop bezig om m'n allergrootste sportieve droom toch te verwezelijken "Het winnen van de Ironman van Hawaii".

In 2003 behaalde ik 3de plaats in de Ironman van Hawaii handcycle devision. In 2004 behaalde ik de 3de plaats in de Ironman van Hawaii handcycle devision. In 2005 behaalde ik de 2de plaats in de Ironman van Hawaii handcycle devision.

En in Oktober 2006 kwam dan m'n allergrootste sportieve doel uit "Ooit in 1 bepaalde sport de allerbeste ter wereld worden, het winnen van de Ironman van Hawaii". Op die dag eindigde ook m'n 2 de leven, het gevecht tegen het onrecht tegen het ongeval had ik in mijn voordeel beslecht. Het ongeval had m'n leven veranderd, maar zeker niet kapot gemaakt.

Leven 3

Een leven waarin leven 1 en leven 2 zowel in boek als in film is afgerond.

Mijn 1ste 2 levens zijn afgesloten, leven 3 word er 1 van meer tijd voor vrienden en familie, 1 van een eigen appartementje, 1 van een leuke vriendin en lieve kinderen, 1 van sport en avontuur, 1 van genieten en nagenieten van al het mooie dat ik al heb mogen beleven, 1 van blijven revalideren met het oog op de toekomst...

LIFE IS A GIFT
TO GIVE ANYTHING LESS
THAN YOUR BEST IS TO SACRIFICE THE GIFT